Gdy masz wnękę 90 cm, zrób z niej spiżarnię bez błędów

Kosztorys rozpocznij od rozpisania elementów: korpusy, fronty, prowadnice cargo, przegrody, kratki wentylacyjne, ewentualne oświetlenie LED. Największą część budżetu pochłoną systemy cargo — dobre prowadnice z pełnym wysuwem kosztują więcej niż same płyty. Oświetlenie taśmą LED z czujnikiem ruchu jest tanie w montażu, ale wymaga doprowadzenia zasilania przed zabudową. Nie zapomnij o listwie cokołowej i uszczelce przy podłodze, jeśli w kuchni jest zmywarka — para wodna z niej może wnikać do wnęki. Największy błąd kosztorysowy to kupno cargo przed pomiarem — zwroty i przeróbki zjedzą różnicę. Najpierw rysunek w skali z wymiarami, potem zakupy.

Zanim wywiercisz otwory, przyłóż lustro do ściany i zaznacz ołówkiem jego obrys. Następnie odmierz odległość od górnej krawędzi do uchwytów montażowych. W większości luster znajdują się one na tylnej stronie – sprawdź, czy są to zawieszki, czy metalowe listwy. Dla bezpieczeństwa użyj poziomicy, aby linia otworóprzechowywanie w małym mieszkaniu była idealnie pozioma. Jeśli lustro ma być zawieszone na dwóch wkrętach, odległość między nimi musi być taka sama jak między uchwytami. Odchylenie choćby o pół centymetra spowoduje, że lustro będzie wisieć krzywo i może spaść.

Projekt: co narysować przed montażem Rysunek zabudowy powinien zawierać trzy rzeczy: trasę kabli zasilających i odpływowych z rozdzielni, trasę rur wodociągowych oraz skrzynkę rewizyjną do wodomierza. Rozdzielnię planuje się w odległości nie mniejszej niż kilkadziesiąt centymetrów od kranu i zlewozmywaka, a jej dolna krawędź nie może wypadać niżej niż metr nad podłogą, jeśli w pobliżu przechodzą małe dzieci. Kable wprowadza się od góry lub od dołu — nigdy poziomo przez cały przedpokój, bo wiercenie pod półkę kończy się przewierceniem obwodu. Wodomierz umieszcza się w skrzynce z drzwiczkami, którą montuje się na wysokości umożliwiającej odczyt bez schylania.

Lameli nie przykręca się bezpośrednio do ściany, jeśli jest krzywa, wilgotna albo świeżo tynkowana. Najpierw sprawdza się wilgotność podłoża, a gdy jest zbyt wysoka, montaż trzeba odłożyć. Najprostsze rozwiązanie to łaty drewniane lub profile metalowe rozstawione co kilkadziesiąt centymetrów, wyrównane w jednej płaszczyźnie. Dopiero na takiej podkonstrukcji mocuje się listwy. Ścianę za lameli warto pomalować na ciemny kolor albo wykończyć czarną folią — to eliminuje efekt prześwitywania gołego tynku przez szczeliny. Klejenie lameli bezpośrednio do ściany ma sens wyłącznie na idealnie równym i suchym podłożu, a i wtedy ryzyko odpadnięcia jest większe.

Wnęka szeroka na 90 cm to typowy wymiar po zabudowie kuchennej, ale spiżarnia w takiej przestrzeni wymaga decyzji podejmowanych w kolejności: najpierw głębokość i podział, potem systemy wysuwane, na końcu wentylacja i kosztorys. Zacznij od pomiaru. Zmierz szerokość w trzech miejscach (góra, środek, dół) — ściany rzadko są równe. Zmierz też głębokość od lica ściany kolory ścian do salonu przeszkody (np. ościeżnicy) i wysokość od podłogi do sufitu. Jeśli wnęka ma 90 cm szerokości w świetle, po odjęciu grubości płyt i luzu montażowego zostaje około 86–87 cm na fronty i prowadnice. Standardowy korpus szafy ma zwykle 60 cm głębokości, ale w spiżarni lepiej sprawdza się 40–45 cm, bo sięgasz ręką kolory ścian do salonu tyłu bez wyjmowania wszystkiego.

Na koniec pielęgnacja. Odkurzaj co najmniej dwa razy w tygodniu, a raz w miesiącu użyj środka bez chloru i silnych detergentów. Nie pierz wykładziny w pralce, jeśli producent tego nie przewidział – spód się rozwarstwi. Przy pierwszych oznakach wilgoci lub zapachu pleśni nie czekaj, aż się rozprzestrzeni. W bloku, gdzie wentylacja bywa słaba, lepiej wybrać wykładzinę z atestem na pomieszczenia mieszkalne i sprawdzić, czy nie ma oznaczenia o emisji lotnych związków. Dobrze dobrana wykładzina wyciszy sypialnię i nie będzie źródłem porannych kłopotów z oddychaniem.

Wiercenie zacznij od mniejszego wiertła, np. 6 mm, a potem rozwierć otwór do średnicy kołka. W betonie używaj wiertła udarowego, ale bez przesady – zbyt duży nacisk może uszkodzić krawędź otworu. Po wywierceniu dokładnie odkurz pył – w pustaku lub betonie komórkowym resztki mogą osłabić mocowanie. Włóż kołki i delikatnie wkręć wkręty, zostawiając około 5 mm odstępu od ściany, aby uchwyty lustra mogły się zaczepić. Jeśli montujesz lustro na dwóch lub więcej punktach, najpierw zawieś je na skrajnych wkrętach, a potem dokręć pozostałe.

Montaż zaczyna się od przygotowania wnęki. Ściana nośna wymaga zgody administracji budynku, ściana działowa — tylko sprawdzenia, czy nie biegną w niej instalacje. Szafkę rozdzielni mocuje się do podłoża kołkami, a przewody układa się w peszlach lub korytkach ognioodpornych. Wodomierz wymaga obejścia z zaworem odcinającym przed i za licznikiem oraz spustu. Nie wolno stosować złączek zaciskowych w miejscu nieodwiedzalnym — każde połączenie musi być w rewizji. Po zamontowaniu sprawdza się, czy drzwiczki otwierają się o pełne dziewięćdziesiąt stopni i czy nic nie zasłania wskaźnika.

Here is more info on Http://Serov-Stal.Ru have a look at our own webpage.