Co się stanie, gdy włożysz marmoladę do gorącego ciasta

Jak wypełniać ciasto, żeby nadzienie zostało na miejscu Nadzienie nakładaj zawsze na podpieczony spód albo na surowe ciasto, ale nigdy do samej krawędzi — zostaw co najmniej półtora centymetra marginesu. Zbyt hojna warstwa to najczęstszy błąd: im grubsza, tym większe ciśnienie pary i tym łatwiej wypłynie bokiem. W cieście drożdżowym rozwałkuj placek, nałóż nadzienie, zawiń brzegi i dopiero wtedy pozwól ciastu wyrosnąć. W kruchym cieście przykryj nadzienie kratką lub drugim płatem, ale zrób w nim kilka nacięć, żeby para miała ujście.

Podsumowując: patrz na syczenie i bąbelki, osuszaj produkt i nie przeciążaj tłuszczu. Dwie przyczyny — zbyt niska temperatura i woda w środku — dają podobny efekt, ale rozpoznasz je po skórce. Równomierne złocenie i sucha powierzchnia oznaczają, że jest dobrze. Blade plamy i tłuszcz pod palcami oznaczają, że któraś z przyczyn właśnie zepsuła efekt.

Po usmażeniu pierwszej partii wyjmij ją łyżką cedzakową i połóż na kratce, nie na talerzu wyłożonym papierowym ręcznikiem. Kratka pozwala nadmiarowi tłuszczu spłynąć, ręcznik często go zatrzymuje i para rozmiękcza skórkę. Nie przykrywaj usmażonych kawałków, dopóki nie ostygną — pod przykryciem robią się miękkie. Patelnię między partiami przetrzyj papierowym ręcznikiem tylko wtedy, gdy zostały na niej przypalone resztki; częste przecieranie usuwa tłuszcz i trzeba go rozgrzewać od nowa.

Najważniejsza zasada jest jedna: nadzienie musi być gęste na tyle, by nie spływało z łyżki. Jeśli marmolada jest rzadka, przesmaż ją w rondlu przez kilka minut, mieszając, aż zgęstnieje i lekko zmieni kolor. Konfiturę z dużymi kawałkami owoców warto najpierw odsączyć z nadmiaru syropu, a owoce lekko rozgnieść. Powidła są z reguły najgęstsze i najlepiej znoszą wysoką temperaturę, ale te domowe, niedosmażone, potrafią puścić sok i rozmiękczyć spód ciasta.

Woda w środku to druga przyczyna i najczęściej ją przeocza

Ciasto musi być dobrze wyrobione i schłodzone, zanim dotknie wałka Zanim w ogóle zaczniesz wałkować, ciasto na faworki musi być wyrobione tak, żeby było elastyczne i sprężyste, a nie kruche. Im więcej powietrza zostanie w cieście podczas wyrabiania, tym większe ryzyko, że przy rozwałkowywaniu na cienko powstaną mikropęknięcia. Po wyrobieniu ciasto musi odpocząć w chłodzie minimum godzinę, a najlepiej dwie. Zimne ciasto jest twardsze, mniej się rozciąga pod wałkiem i mniej się „cofa". Ciepłe, lepkie ciasto rozwałkowuje się pozornie łatwo, ale rozjeżdża się na boki i traci równomierną grubość — a to najczęstsza przyczyna pękania na głębokim tłuszczu.

Najczęstszy błąd przy smażeniu nie polega na złej temperaturze ustawionej na kuchence, tylko na tym, ile wrzucasz na raz. Zimne lub wilgotne kawałki natychmiast obniżają temperaturę tłuszczu, a kiedy tłuszcz ostygnie, ciasto albo panierka zaczyna wciągać tłuszcz zamiast się na nim usmażyć. Efekt: tłuste, blade i miękkie kawałki, nawet jeśli na zewnątrz wyglądają na gotowe.

Najważniejszy moment to kontrola grubości. Rozwałkowane ciasto powinno być cienkie, ale nie przezroczyste. Jeśli widzisz przez nie blat, jest za cienkie. Jeśli po podniesieniu ciasto od razu się zalamuje i opada, też jest za cienkie. Prawidłowo rozwałkowane ciasto trzyma kształt po podniesieniu na chwilę i delikatnie się wygina, ale nie łamie. Sprawdzaj to co jakiś czas, zamiast wałkować „na wyczucie" do samego końca.

Drugi sygnał to sztywność. Delikatnie podnieś faworek szczypcami lub widelcem. Surowy jest miękki i wiotki, przechowywanie w małym Mieszkaniu gotowy — sztywny i lekki. Powinien też samodzielnie utrzymywać kształt, nie opadać i nie wyginać się. Jeśli po podniesieniu natychmiast wraca do płaskiego kształtu, wróć go na tłuszcz na kilka sekund.

Wałkuj partiami, nie całe ciasto naraz. Odkrój kawałek, resztę trzymaj w chłodzie. Im dłużej ciasto leży na blacie, tym bardziej się nagrzewa i tym gorzej się wałkuje. Jeśli zauważysz, że po kilku ruchach wałka ciasto zaczyna się kleić i rozciągać nierówno, wstaw je na kwadrans do chłodzenia. To nie strata czasu, tylko zabezpieczenie przed pęknięciami.

Do ciast z marmoladą i konfiturą nie dodawaj surowego nadzienia na wierzch przed samym pieczeniem, jeśli używasz ciasta drożdżowego z dużą ilością masła — tłuszcz i cukier razem przyspieszają przypalanie. Powidła świetnie łączą się z ciastami półkruchymi i twarogowymi, bo są kwaśniejsze i mniej słodkie. Marmoladę warto przełożyć cienko, w dwóch warstwach, WykońCzenie wnętrz zamiast jednej grubej. Konfiturę z pestkami lub twardymi skórkami lepiej zmiksować przed użyciem, żeby nie uszkodziła struktury ciasta przy krojeniu.

Sprawdzaj tłuszcz, nie zegarek Zanim cokolwiek wrzucisz, rozgrzej tłuszcz i sprawdź go bez wkładania jedzenia. Wrzuć okruszek ciasta albo odrobinę panierki: jeśli natychmiast pojawiają się wokół niego bąbelki i utrzymują się przez kilka sekund, temperatura jest odpowiednia. Jeśli okruszek leży spokojnie, tłuszcz jest zbyt zimny. Jeśli bąbelki są gwałtowne i okruszek ciemnieje w mgnieniu oka, tłuszcz jest zbyt gorący i zewnętrzna warstwa spali się, zanim środek się usmaży. Po każdym wrzuceniu nowej partii odczekaj chwilę, aż tłuszcz odzyska temperaturę — to nie strata czasu, tylko warunek chrupiącej skórki.

If you cherished this write-up and you would like to receive much more data with regards to witryna kindly check out the web-site.